دیابت در گربه‌ها: علائم، درمان و بیشتر

عوامل خطر برای ابتلا به دیابت در گربه‌ها

گرچه تحقیقات درباره شیوع دیابت گربه‌ها همچنان در حال انجام است، مطالعات مربوط به عوامل موجب، قاطع هستند: چاقی بدون شک بزرگ‌ترین عامل خطر برای ابتلا گربه‌ها به دیابت است.

یک مطالعه منتشر شده در مجله انجمن پزشکی دام‌پزشکی آمریکا گزارش داد که گربه‌های چاق تقریباً چهار برابر احتمال دارند که با دیابت تشخیص داده شوند نسبت به گربه‌هایی که وزن سالمی دارند. و شواهد قوی وجود دارد که نشان می‌دهد که تغذیه آزاد – به گربه شما دسترسی طولانی به کاسه غذای پر دادن – ممکن است باعث افزایش مداوم سطح گلوکز و کاهش حساسیت اینسولین شود، که ویژگی‌های کلیدی دیابت نوع II هستند.

گربه‌هایی که وزن اضافی دارند تنها افرادی که در خطر ابتلا به دیابت هستند، نیستند. گرچه این اتفاق کمتر از اتفاق می‌افتد، گربه‌هایی که اختلالات پانکراتیکی دارند که بر تولید اینسولین تأثیر می‌گذارد، با ریسک بیشتری روبه‌رو هستند. به عنوان مثال، حملات مکرر پانکراتیت – یک اختلال روده‌ای متداول در میان گربه‌ها – ممکن است به اندازه کافی آسیب دهند به عضو تا تولید اینسولین را کاهش دهند و به دیابت منجر شوند.

“سرطان پانکراس یک شرایط ممکن دیگر است که می‌تواند تولید کلی اینسولین را کاهش دهد. برخی از مطالعات پیشنهاد داده‌اند که تا ۱۹ درصد از دیابت گربه‌ای با سرطان پانکراس مرتبط است”، به گفته دکتر فیلیپس.

سن و جنس نیز نقشی ایفا می‌کنند. به گفته دکتر موریتی، “گربه‌های نیمه رده و سالمندی به مقدار بیشتری به دیابت ملتیوس افتاده‌اند نسبت به گربه‌های جوان. و گربه‌های نر احتمالاً بیشتر دیابت را نسبت به گربه‌های ماده تجربه می‌کنند.”

سایر عوامل خطر برای ابتلا به دیابت شامل عدم فعالیت فیزیکی، استفاده از استروئیدها، بارداری، عفونت سیستمیک، و بیماری مزمن کلیه می‌شود.

چه علائمی شایع‌ترین علائم دیابت گربه‌ای هستند؟

شناخت علائم هشدار دهنده دیابت می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند زمانی که به درمان بیماری به صورت موثر می‌پردازیم. به گفته مراکز دامپزشکی وترینری آمریکا، تحقیقات نشان می‌دهد که گربه‌هایی که در عرض شش ماه پس از تشخیص (از طریق اقداماتی از جمله رژیم غذایی کم‌کربوهیدرات، تزریقات اینسولین، نظارت بر خون، و بررسی‌های پساعملی) کنترل خون قند خوبی دارند، ۶۰-۸۰ درصد شانس برای بهبود دارند، مقایسه با ۳۰ درصد برای گربه‌هایی که بعداً با درمان شروع کردند.

بنابراین، به دنبال هر یک از این علائم باشید و بلافاصله به دامپزشک خود اطلاع دهید تا تشخیص و برنامه درمانی مناسب برای گربه‌تان انجام شود.

۱.ادرار کردن مکرر و تشنگی افزایش یافته:

اگر خودتان به این فکر می‌افتید که “چرا گربه‌ام به طور ناگهانی اینقدر تشنه است؟”، این یک پرچم قرمز است که نشان می‌دهد ممکن است مشکلی وجود داشته باشد. به گفته دکتر فیلیپس، نخستین و شایع‌ترین علامت دیابت در گربه‌ها افزایش قابل توجهی در تشنگی و ادرار کردن است. “کلیه‌های گربه برای تلاش در از بین بردن گلوکز اضافی در خون تلاش خواهند کرد با خروج آن از بدن و به ادرار. ادرار کردن افزایش یافته به افزایش دهیده‌شدن و تشنگی منجر می‌شود”، دکتر فیلیپس را توضیح می‌دهد.

۲. کاهش وزن، با وجود افزایش اشتها:

“چون گربه‌ای دیابتی نمی‌تواند به درستی گلوکز انرژی‌زای مصرفی را جذب کند، بدنش باید به دنبال منابع دیگری از انرژی و مواد مغذی بگردد”، دکتر فیلیپس را می‌گوید. “بدن شروع به تجزیه هر چه فاقدانی چربی و پروتئین از بافت عضلانی می‌کند تا به سلول‌ها غذا بدهد، که منجر به کاهش وزن می‌شود.” در این زمان، گربه‌های دیابتی ممکن است احتمالاً اشتهای بیشتری داشته باشند زیرا بدنشان به مواد مغذی نیاز دارد. اما بدون توانایی استفاده از گلوکز، مهم نیست گربه‌ها چقدر بخورند… آن‌ها هنوز احتمالاً وزن خود را از دست می‌دهند. گربه‌های دیابتی ممکن است همچنین با کاهش اشتها روبرو شوند در حالی که بیماری پیش می‌رود، به دلیل مشکلاتی مانند پانکراتیت و عفونت‌های مجاری ادراری که در دیابت گربه‌ای متداول هستند.

۳. ضعف در پای عقب

گربه‌هایی که سطوح گلوکز خونی آن‌ها بالا باشد، اغلب ضعف در پایان عقب خود را تجربه می‌کنند. در مراحل اولیه دیابت، این ممکن است ناشی از عدم تعادل الکترولیت‌ها به دلیل ادرار کردن بیش از حد باشد. اما اگر سطوح قند خون گربه‌تان برای مدت طولانی افزایش یافته باشد، ضعف در پای عقب ممکن است بیشتر و شدت بیشتری داشته باشد. به جای راه رفتن به طور معمولی بر روی انگشتان پای عقب خود، گربه‌ها ممکن است به نظر بیایند که تقریباً با پاهای صافی حرکت می‌کنند، که از انگشتان تا بالای ساق پای آن‌ها با زمین تماس دارد. این به نام قرارگیری plantigrade است، یک علامت مرحله بعدی از دیابت است. این اغلب نتیجه دیابت نوروپاتی است، که وقتی سطوح طولانی مدت گلوکز خون بالا روی اعصاب پاها و پاهای گربه‌ها تأثیر می‌گذارد. و این دلیل نگرانی است. در حالی که تنظیم قند خون گربه می‌تواند کمک کند، برخی از آسیب‌های اعصاب ممکن است دائمی باشد.

۴.حرکت دواندنی

اگر گربه‌تان هنگام راه رفتن لرزش داشته باشد یا حرکتی که به نظر می‌رسد انگار خیلی زیاد نیپ نیپ کرده باشند، احتمالاً این نیز عارضه‌ای از دیابت است. در بیشتر موارد، حرکت دواندنی به دلیل همان نوروپاتی دیابتی است که باعث ضعف در پای عقب می‌شود. با این حال، در موارد نادر، یک گربه دیابتی که در حال حاضر درمان اینسولینی را تجربه می‌کند، ممکن است به دلیل پدیده‌ای به نام “اثر Somoygi” حرکت دواندنی داشته باشد. اگر دز انسولین بیش از حد باشد، ممکن است سطوح قند خون به طور خطرناکی پایین بیاید. بدن با علیه کردن زیربار قندهای خونی دوباره، که ممکن است به حرکت دواندنی منجر شود، این کاهش را مقابله می‌کند. برای گربه‌هایی که در حال دریافت اینسولین هستند، حرکت دواندنی می‌تواند بدان معنا باشد که قند خون گربه به حدی کاهش یافته است. این ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که دز انسولین آن‌ها بیش از حد است، آن‌ها به مقدار معمولی غذا نخورده‌اند، یا به این دلیل که نیازهای انسولینی آن‌ها کاهش یافته است. به هر دلیل، حرکت دواندنی نیازمند بحث با دامپزشک شما است تا اطمینان حاصل شود درمان دیابت فوری یا تنظیمی به طرح درمانی موجود انجام شود.

۵. لرزش و تکان‌خوردن

علامت دیگری از دیابت، لرزش و تکان‌خوردن در هر جای بدن است. این توسط همان نوروپاتی است که باعث قرارگیری plantigrade می‌شود، ایجاد می‌شود.